NETFLIX ORİJİNAL
Herkese iyi akşamlar.
Bu akşamki konuklarımın ikisini de ağırlamak çok heyecan verici.
JERRY SEINFELD'IN DAVİD LETTERMAN RÖPORTAJININ KULİS ARKASI
Kurumları ve televizyonu alıp onlara yeniden şekil verdiler.
Hadi yapalım.
Seni yönlendirmeye çalışmıyorum ama hadi yapalım.
Tebrikler Jerry.
Tüm diğer şeylerden sonra bir başka ortak noktaları ise
bu akşam burada olmaları ve ben çok mutluyum.
- Biri seni bayılttı mı hiç? - Hayır.
Baylar ve bayanlar, sıradaki konuğumu anons etmeme gerek yok ama edeyim yine de.
Jerry Seinfeld ve David Letterman!
Seam Ted. Çok teşekkürler.
- Seni görmek güzel. - Teşekkürler.
Selam millet!
İyi geceler.
Bu kadardı.
Burada olanlara ve burada olmak
olmak zorunda bırakılan herkese teşekkürler. Her türlü.
- Sana da teşekkürler Ted... - Teşekkürler Dave.
mekan için.
Dave...
Sen ve ben...
...uzun zamandır tanışıyoruz.
Ne zaman tanıştığımız hatırlıyor musun?
- Evet. - Senin programda mıydı?
- The Comedy Store'da mıydı? - Muhtemelen The Comedy Store'da.
The Comedy Store, 78 yılında mıydı?
36 sene falan önce...
- 36 yıl önce... - Evet.
...NBC programımda konuktun sanırım.
- Öyle mi? Şey mi diyorsun... -36 yıl önce. Çılgınca değil mi?
82 yılıydı.
Şey değildim, ilk ayda, programdaki...
- ilk komedyenlerden biriydim. - Doğru evet.
- O zaman bu önemli bir şeydi. - Ve sonra, üç sene önce...
- ben işten atılınca, - Evet.
geldin ve 36 sene boyunca yaptığın aynı seti yaptın.
Evet doğru, bitirirken de başladığımda yaptığım seti yaptım.
- Takdire şayan bir şey. - Evet.
Onu yapmak konusunda...
...çok hevesli değildim.
Ama eğlenceli gibi göründü yani...
Sonra da seninle yapılan özel bölümü izledim,
yazdığın onca şeyle sokakta oturduğun...
...eskiden evinin olduğu sokakta, tüm hayatın
- sokağı kaplamıştı. - Doğru evet.
Uzun yıllardır eğlence endüstrisindeyim.
Biliyorum ki onlar şakalarının olduğu orijinal sayfalar değildi...
- onlar... - Fotokopisiydi.
Ve onlar da yapıştırdılar.
Sokağa yapıştırmak zorunda kaldılar yoksa uçacaklardı.
Çünkü öyle bir dokümanı sokakta istemezsin.
- Pekala. - Fakat...
...onu izlediğimde, ilginç bir şey düşündüm,
ben bir yazıyı bitirince
onu atarım.
- Bir daha hatırlamak istemem. - Bilemiyorum...
Aslında ben bir karakter hazırlıyordum.
Rol yapmak istedim.
Profesyonel komedyen olmak istedim.
İnsanların güleceği bir şey yarattıysam neden atayım ki.
Saklamam gerek...
Ayrıca senin programa ve Carson'a çıkmıştım.
Bu arada, 80'lerin başında seninkine ve Carson'un şovuna
ikisine de çıkan tek adam bendim.
Genelde orada
bir duvar gibi bir şey vardı...
- Hatırlar mısın? - Bölünme mi?
Evet.
Bence o kelime uymadı. Hayır.
- Hayır ben... - Bariyer vardı, bariyerdi.
Bölünme, bağlantı kopması anlamındadır.
Farkı ne ki?
Bariyer, bağlantı kopması değildir.
- Bariyer bir engeldir. - Evet.
Eğer sen Carson komedyeniysen
muhtemelen, Late Night için
yeterince genç veya havalı değildin.
Ya da tam tersi.
Fakat ben, bir sebeple ikisi arasında gidip gelebiliyordum.
İlk zamanlarımda, bundan çok gururlanıyordum.
Ve çok heyecanlıydım...
Şimdi karşında olmak ve performansım konusunda endişelenmemek çok eğlenceli.
Çünkü yıllarca, benim için çok önemliydi.
- Gerçekten mi? - Tanrım. Şaka mı yapıyorsun?
O iki şovda olmak da, çok korkutucuydu.
O iki şovdan başkası yoktu hatırlar mısın?
Johnny ile olmayı biliyorum, kesinlikle.
Eğer başarılı olmadıysan,
şov dünyası lisansını kesiyorlardı ve
kayboluyorsun gibi oluyordu.
Evet öyle gibiydi.
O şovdaki kötü tecrübelerden sonra devam edemeyen çok insan oldu.
Evet.
Sana sormak istediğim şey...
...Comedians in Cars Getting Coffee.
Öncelikle terimleri açıklayalım.
Komedyen ve mizahçı...
...aynı durumlar için kullanılıyor ama anlamları farklı.
Farklı gibi evet.
Komedyen, benim için...
...tamamen olgunlaşmış
sadece monolog yapabilen değil bir topluluğu ve
ortamı etkileyebilen ve gerçek bir rolü olan kişidir.
Mizahçı...
...sanki bir derece altı gibi. Öyle değil mi?
Onlara değer biçiyorsun.
İkisi farklı uğraşlar sanmıştım.
Yani komedyen; tiyatroda, fimde veya
sahnede komik olan biridir.
Öyle gibi, fakat mizahçı,
o işten kendine bir kariyer yapmış olana denilir gibi.
Hayır.
Senin bahsettiğin şey...
- Yani şey var... - Komedi oyuncusu.
Jackie Gleason mizahçı değildi.
Mizahçı olarak başladı ama harika bir komedi oyuncusuydu.
Ten Danson, müthiş bir komedi oyuncusu fakat komedyen değil.
Vegas'ta canlandıracağı bir karakteri yok.
Ki amaç odur.
Fakat...
Sen komedyen diyorsun ama mizahçı olmaya neden
yargılayarak bakıyorsun anlamıyorum.
Başkalarını yargılamayı severiz de ondan
sebebi bu.
Ama sen o konuya gelmişken, biraz gerilere gidelim.
Şeyden konuşalım...
Dave Letterman. Indiana'dan arabaya atladın.
Hava durumu işi artık bitiyordu.
Artık yapmazdın.
LA'ye geldiğinde stand up komedyeni olacağını
- düşünmüş müydün? - Zorunda kalacağımı biliyordum.
Yapmak istemedim.
Zorunda kalacağımı biliyordum.
- Bu tuhaf. - Evet.
Çok tuhaf.
Sormak istediğim diğer şey ise
- şovunla ilgili olarak. - Evet.
Şovunda konuştuğun
komedyen ve mizahçıların ortak noktası nedir?
Hepsinin adı K ile başlıyor.
Komedyenler...
Ah, komedyenlerin ortak noktası ne diyorsun.
Komik olan şeylerden başka hiçbir şeyle
ilgilenmiyorlar.
Hayatlarında yaptıkları diğer her şey, onlara zor geliyor ve
kişilikleri konusunda ayarlama, yönetme ve esneklik gerektiriyor.
Bence şu anda da bunun klasik bir örneği karşımda.
Bunca senedir,
sen o sahneye çıktığında
evinde gibi görünüyorsun.
Fakat hayattaki tüm diğer alanlarda
- evindeymiş gibi değilsin. - Evet.
Kesinlikle haklısın.
Şimdi biliyorsun ki komedinin o yaralı ruh teorisi ile
pek aynı fikirde değilim...
Hatta senin şovunda Tina Fey demişti bunu, komedyenler
veya komedi insanları, yaralı insanlardır.
Biliyorsun ben onun tam tersiyim.
Fakat onları kenara da atmıyor.
Hayır öyle değil.
Mesela ekmek kamyonu kullanan adamlar için doğrudur o.
Çoğu yaralı insanlardır.
Tüm gün ekmek kamyonu sürmekten.
Ekmek kamyoncuları, selamlar.
Kafanda o zaman ne olduğunu anlamaya çalışıyorum...
LA'ye geliyorsun. Kaç yaşındaydın?
- 28, 26 mı? - 27.
27 ve The Comedy Store'a gidiyorsun.
Bir çeşit tiplemen var.
Plan neydi?
O zamanki herkes gibi Tonight Show'a çıkmaktı.
Tamam.
Tonight Show şemsiyesi altına girmek tek istediğimdi ve düşündüm:
"Tonight Show'a girersem kesin şovu bana verirler."
Tamam.
Ki verdiler de.
Evet öyle.
Seninle ilgili en tuhaf şey o.
Ben çocukken LA'ye geldiğimde
The Comedy Store'a gidip, sen orada mısın diye bakardım.
Leno ve Richard Lewis.
Soy adlarının hem L E olması bana tuhaf gelmiştir.
Fakat üçünüzden birinin gösterisi olsa
kulübe gider, oturur ve
- performansınızı izlerdim. - The Comedy Store'la
bağlantın başladığında arkadaşların kimlerdi?
O grupta seninle kim vardı?
The Comedy Store'a giremedim ben.
Mitzi Shore beni beğenmedi.
- Beğenmedi mi? - Beğenmedi.
Yüzüme de gayet açık bir şekilde söyledi.
The Comedy Store'da istenmeyen adamdım, denilebilir.
Fakat benim için iyi oldu.
Sana da öyle bir şey oldu mu, bir şey sana o kadar fena koyar ki
en sonunda o kötü şey aslında pozitif şeye dönüşür hani?
Bu akşam nasıl olacak bakalım.
Belki o, budur.
Bu olay, seni ileri fırlatan şey olabilir
- çok yaralayıcı olduğu için. - Ama...
The Comedy Store'u hatırlıyorum,
1975 yılıydı,
-şimşek gibiydi...
Kontrolden çıkmış bir şekilde
The Comedy Store'un önündeki yere şimsek gibi bir Corvette geldi.
Sarıydı galiba ve içinden Freddie Prinze çıktı.
Freddie Prinze çıktı ve o zamanlar 19
- yaşında idi. - Evet.
The Tonight Show programını sunuyordu.
- Doğru evet. - Ve mekanı kırıp geçirdi.
Ara vermek zorunda kaldılar ve sanırım komedideki en büyük şeydi o zaman.
- Evet. - Fevkaladeydi.
Yetenek bir at gibidir... Kendini birden üstünde bulduğun
at gibi.
Ve onu kullanmayı öğrenmene göre
seni yönlendirir veya üstünden atar.
Freddie Prinze, bir Arap atının üstünde oturan ama onunla ne yapacağını
bilmeyen birinin örneğiydi.
Ve maalesef her şey birdenbire oldu o çok gençti ve
her şey trajik bir şekilde sonlandı fakat kariyer,
at üstünde gitmek gibidir.
Bu yeteneği kontrol etmeye çalışıyorsun.
Yeteneğin var, öyle bir şeye sahip olduğu keşfediyorsun.
Şimdi onunla ne yapacağım? Nasıl kullanacağım?
Çocukken
eviniz sessiz miydi
yoksa gürültülü mü?
- Eviniz. - İkisi de değildi.
Babam hep komikti sürekli şakalar yapardı
ama aileyle ilgili değildim pek.
- Aileyle ilgilenmiyor muydun? - Hayır.
- O ne demek? - Hayır.
Merkezde ayrı dairen falan mı vardı?
Ailemin orada yaşamama izin vermesi çok zarifti.
İşime bakıp, elimden geldiğince çabuk oradan ayrılmalıyım diye düşünürdüm.
- Öyle büyüdüm evet. - Öyle mi?
Ebeveynlerimle
şimdiki anne babaların, çocuklarıyla kurduğu sosyal ilişki gibi bağım yoktu.
İkisi de yetimdi,
bu nedenle sanırım, bizi aile yapan neydi pek fikirleri yoktu, o...
Bir dakika, ebeveynlerinin ikisi de yetim miydi?
Evet ikisi de.
- Bunu bilmiyordum. - Evet.
İzledim dediğin özel programda anlattım bunu.
Bu arada, şu Leno şakası var ya severim...
Bir şehirde röportaj veriyordur
ve derler: "The Tonight Show'a çıktığını iddia eden Leno."
Peki, annen ve baban yetim kalmış ve tanışmışlar...
Bir düğünde tanışmışlar. 40'lı yaşlardalarmış.
Yani ailem biraz tuhaftı.
Şeylerdi... Fakat onlardan kendi ayaklarımın üstünde durmayı
ve bağımsız olmayı öğrendim.
Kendi kendime yetmeyi. Bana onu verdiler.
Kendi çocukların da var...
Öğrendiğin şeyleri, onlara da uyguluyor musun? Uyguladın mı?
Tabii, deniyorsun ama her zaman olmuyor.
Oyunumda şeyden bahsediyorum
hani bowling pistinde kenardaki alanlarda
- bariyerler çıkar ya. - Evet.
Çocuklarımız, kenara kaçan toplarla baş edemez sanıyoruz.
Evet.
Hayat için iyi bir hazırlık kenara kaçan top yok.
Televizyonda son zamanlarda bowling izledin mi?
- İzlemedim. İyi mi? - Adamım!
Her zamankinden daha iyi.
- Bowlingin... - Gerçekten mi?
-...dönüşmesini istediğin her şey.
Farklılığı ne?
Şeyleri var... İki elle oynanıyor. Eskiden tek elle atılırdı.
Ve farklı pistler var. Yağlı pist var
üretandan yapılan var.
Eskiden, topu yavaşça deliğe sokardın ama şimdikiler...
- Öyle mi? - ...akrobat gibiler.
Gerçekten mi?
David Copperfield topa bir şey yapmış gibi.
Sormak istediğim bu değildi ama.
Çocukların nasıldır. Onları anlat bana.
Biliyor musun, insanların televizyonda çocuklarından konuşmasından bıktım.
Çocuklardan bahsetmek yeter.
Hayatlarımızdan konuşalım.
Peki, sen ve ben, harika bir hayatlarımız var.
Bilmek istediğim her şey çocuklarla ilgili çünkü
ben çocuk yetiştirmekle ilgili hiçbir şey bilmiyorum.
O yüzden benden çok bilen birine soruyorum ki bir şeyler öğrenebileyim.
Ne yaparlar, ne yapmayı severler? Tatilde nereye giderler?
Tahmin edebileceğin gibi tatillerde dünyanın dört bir yanını geziyoruz.
En harika yerlere gidip müthiş şeyler yapıyoruz.
Benim yerimde olsan, sen ne yapardın?
Fakat çocuklar hakkındaki bir şey şu, senin neyi harika bulduğunu umursamazlar.
- Sen... Öyle mi? - Evet.
Ne harika bir otel bakın, dersin. Umurlarında olmaz.
Aldığım harika arabaya bak.
Onlara salakça gelir.
Sevdiğin her şeyi, öteki tarafa çekmek zorundalar gibi.
Çocukların bu dengeleyici özelliği güzel.
Etkilendiğin hiçbir şeyden etkilenmiyorlar.
Evet, çünkü oğlum doğduğunda
ben kendimi bekliyordum.
Evet.
- Ama Tanrıya şükür ki, o ben değil. - Tamam.
Şöyle umuyordun...
...benim de umduğum gibi sana biraz benzesin...
- Evet. - yanına oturup sessizce TV izlesin.
Evet ve uslu dursun, tam öyle,
hobilerimiz aynı olsun.
- Sesi ve görüntüsü bana benzesin. - Tabii.
Öyle olmadı ama.
Liseden sonra
- üniversiteye gittin mi? - Evet. İki okula gittim.
New York'ta Queens Kolejinden mezun oldum.
Çünkü ailemde başka kimse üniversite mezunu değildi.
Bitirmeden iki sene önce komedyen olacağımı biliyordum
ama mezun olursam ailem için iyi olur diye düşündüm.
- Ben de öyle. Aynen. - Gerçekten mi?
İlginçmiş.
Ailemde üniversiteden mezun olan ilk kişi bendim ve bu da
bitirmek için motive etti.
CBS'den gerçekten atıldın mı?
Şaka mıydı bu?
Şaka olarak yaptın.
Kimse güldü mü?
- Evet. - Çok da değil.
O sırada, gitmeye hazır mıydın?
Sana bir şey söyleyeyim.
Geçmişteki hayatıma bakınca
10 sene önce ayrılmalıymışım diyorum
çünkü o enerjiyi alıp insanlar için iyi olacak bir şeye
yönlendirebilirdim.
- Anlıyor musun? - Anlamıyorum, çünkü
bence insanlık için yaptığından daha fazlasını
yapamazdın.
Sen kariyerini, sadece seni yücelten ve
- tatmin eden bir şey olarak... - Evet.
- Zenginleştirici. - Kendini zenginleştiren, teşekkürler.
...bir arayış olarak görüyorsun ve Bay Letterman,
sen öyle birisi değilsin.
Eğer öyle düşününseydin
başarısız olurdun ki biliyorsun bu doğru.
Bu işte iyi olanlar, bu işi yapar
çünkü bunun, insanları mutlu ettiğini bilirler
ve bundan heves alırlar.
Sen de bu nedenle muhteşemdin.
Övgünde çok cömertsin,
ama aynı şey senin için de geçerli.
- Benden daha çok sen. - Neden ben daha çok?
Çünkü, hakkında bazı şeyleri araştırıyordum.
Rolling Stone dergisine göre Seinfeld, gelmiş geçmiş en iyi
- durum komedisi. - Davidciğim.
- Gelmiş geçmiş en iyi. - Bu aptalca bir söylem fakat
hoş bir övgü sanırım.
Late Night'ı yapmaya başladığında
geçen birine de söyledim bunu, en baştan beri sen...
ki bu, en çok sana uyuyor...
Televizyonun sırrı... Ve sanırım burada Netflix'ten birileri de var
ki onlar da...
Televizyonun sırrı
içeriği, kendilerine uygun şekilde
yenilemek isteyen
- ve bu imkanı kullanan kişidir. - Evet bu doğru.
Çok doğru. Televizyona ilk başladığımda,
çalışanlarla konuşurdum ve derdim:
"Göreceksiniz harika bir şey olacak.
Bu şey, yıllardır televizyonun beklediği şey."
- Tamam. - Oraya çıkmak için ve bunca senedir
ne kaçırdıklarını onlara göstermek için can atıyorum.
Sonra oraya çıkıyorsun ve anlıyorsun ki
"İstediğin kurtarıcı sen değilsin."
İnsanlar zaten izliyor oldukları şeyleri
seyretmeyi tercih ediyor bu yüzden bizi rahat bırak.
Evet. Ama bence bu konuda çok yanılıyorsun.
Çünkü sen, o kurtarıcı idin,
sen o camı yıkıp: "Bu işi tamamen farklı yoldan yapsak nasıl olur,
çünkü sebebi yok ama bu çok komik." dedin.
Fakat çoğuna The Tonight Show mecbur etmişti bizi.
Onu, bunu yapamazsın dediler.
- Bu şarkıyı yapamazsın. - Evet.
Sonra elimizde kalan yapabileceğimiz
şeylere bakıp düşündük ve dedik
bundan bir program yapmaya çalışalım.
Bu da benim önceki sorumun yanıtı gibi, negatif bir olay
sonunda seni ileri götürdü.
Yani o sorunun cevabı buydu.
Harika bir şeydi.
Larry "Bud" Melman gibi bir adamı çıkarıyorsun ve bunu çok kez yapacağız.
- O adam altın gibi. - Evet.
Seinfeld'in ilk günlerini merak ediyorum.
O da aynı.
Eğer birisi: "'Newhart'da
böyle bir şey yapmışlardı." dediyse biz hemen:
"Unut o fikri." dedik.
Unut onu. Daha önce yapılmış şeyleri boşver,
tuhaf ve alışılmadık bir şey olması gerekiyordu.
Ve
bence ikimizin de benzer olarak yaptığı başka bir şey var.
İkimiz de gerçekten kendimizi eğlendirmeyi çok istedik.
Sen, komik bulduğun şeyleri yapmak istedin.
- Belki tutar, ya da tutmaz. - Sana şunu sorayım.
Eskiden ben de
komik bulduğum ama aslında epey
tuhaf olabilecek...
- Evet. - ama sırf kendimin ve
diğer elemanların yapmak istediği şeyler ile;
insanlar yabancılaşmasın diye temkinli olmak arasında kalırdım.
Kendinle bu tür bir çelişkiye düştün mü Seinfeld'da?
Hayır.
Hayır, Larry ve ben birlikte çok iyiydik.
Eğer bir şeyi ikimiz de komik bulduysak o bize yeterliydi.
- O yeterdi. - İkimizin de filtresinden geçtiyse
ve ikimiz de komik bulduysak, komik olmaması umrumda olmazdı.
Evet.
Çünkü yapamazsın, zaman yok.
Bilirsin, televizyonla ilgili diğer şey ise
fiziksel zorluğudur.
- Fiziksel olarak zor bir iş. - Doğru.
O programı nasıl yaptın anlamıyorum...
On sene öncesinden bırakmalıydım.
- O zaman ne olacaktı? - Bana baksana, yaralı biriyim.
Zaman aynı hızda akıyor.
Farketmez.
Hayatında, şov dünyasında yer almayı bırakacağın bir nokta olacak mı?
Birileri için bir şeyler yapmak
şov dünyasında olmanın bir versiyonu gibi çünkü
son tahlilde, sana iyi hissettiriyor.
Şov dünyasında olmak ve alkışlayıp gülen
devasa ve hatta küçük çapta seyirci çekmek
çok tatminkar.
Sonsuz bir şekilde tatmin edici.
Ve birisi için de elle tutulur bir şey yapabilmek,
ondan aldığın his de, bununla aynı.
İkisi de bencil uğraşlar.
Bence tam tersi.
Bence onlar, cömert çabalar.
İkisi de cömert işler çünkü insanlara onları mutlu eden
bir şeyler veriyorsun.
Hayatta yapabileceğimiz en iyi şey bu.
Böyle iyi bir şey bulabilirsen yani,
ki çok sıkıntılar çekiyorsun...
Doğru konuşalım şimdi kendi espirilerini
bir kariyere dönüştürürken
çok sıkıntılar çekersin.
Tabii bu senin için harika bir şey
ama yaptığın şeydeki iyiliği göremezsen bir şeyler kaçırıyorsun demektir.
Hiç o açıdan bakmamıştım.
O yüzden teşekkürler.
- Ama sana sormak istediğim şey... - Tamam.
...sen bir temel taş oldun. Rol modelsin,
insanların olmak istediği şeysin.
O ışıktan şimdi kim yararlanıyor?
Başka kim mi?
- Beni duymadın mı? - Duyamıyorum.
- Işıktan... - Başka kim senin gibi?
- Komedyen olarak, seni kim takip ediyor? - Bir sürü kişi.
- Kadınlar ve erkekler. - Sebastian Maniscalco var...
...muhabirler yemeğini yapan Michelle Wolf, epey kararlı.
O olay hakkında ne düşündün?
Ben basit bir insanım.
Komediyle ilgili hoşuma giden şey
olanlar hakkında konuşmaya gerek olmaması.
Hissettik, izledik.
Kritiklere lüzum yok.
Kritikler, stand up komedyenini eleştirince bayılıyorum.
"Paramı aldım, başka şehre geçtim bile." diyor insan.
- Ne düşündüğünü umursamıyorum. - Evet.
Demokrasinin dibi.
Kahkahalar, oylardır.
Grup olarak karar verdik. Ben vermiyorum.
- Onlar karar veriyor. - Başka bir ilginç noktaya değindin.
Bir, sen kötü eleştiri almıyorsun.
Arada sırada alıyorum.
- Gerçekten mi? Ne diyebilirler ki? - Arada sırada, aksi birisinden.
"O şakaları daha önce de gördüm" diyorlar.
Ve sen de açıklayabilirsin: "Evet, o yüzden yapıyorum onları."
- Çünkü güldürüyorlar, anladın mı? - Evet.
Stand up komedisi, şov dünyasındaki
en gizemli iştir.
Bu insanlar bunu nasıl yapıyor, bu konu tam bir gizem.
Nasıl bu kadar sık ve
istikrarlı bir şekilde yapıyorlar.
Bunu sadece diğer komedyenler anlar.
Polis veya orospu olmak gibi.
Sadece aynı işi yapan insanlarla takılabilirsin.
- Neyse, Michelle Wolf... Sözünü kestim. - Devam et lütfen.
Yaptığı şeyin tam senaryosunu gördüm.
Olayın tam olarak ne olduğunu kavrayabilmem iki günümü aldı.
- Peki. - Çünkü etraftan, bazı kişilerden
öfke geldi tepki olarak.
Aman Tanrım, ortalığı ateşe verdi
işleri karıştırdı.
Daha sonra, olay üstünde düşündükçe dedim ki:
- "Harika bir şeydi." - Öyle.
Çünkü, nasıl bir tepki gelmiş olursa olsun
kimseyi incitmedi ve ayrıca oraya çıkıp, özür falan dilemeden durdu
ki bilirsin o kürsüde herkes durmadan özür diliyor.
Yani beğenmek falan bir tarafa, odaya girip,
ortalığı yıkıp geçmesine
hayran kaldım.
- Onu tanıyor musun? - Hayır.
TV'de gördüm sadece ama herkes diyor ki
çok çalışkanmış, her gece işinin üstünde çalışıyormuş
bu tip insanları çok severim.
- Dışarı çıkınca Trump şeyleri yapar mısın? - Hayır, ilgimi çekmiyor.
Kuru üzüm şakaları yapıyorum.
Nasıl?
Kuru üzümle ilgili bir sürü şakam var.
Hani Sun Maid markası var ya...
- Ve de Raisinet sevenler var. - Evet doğru.
Sen de Sun Maid'lileri seçiyorsun.
Bence ilginç çünkü 80 yıl sonra Sun Maid
sonunda karar verdi: "Neden çikolata eklemiyoruz ki."
80 yıl boyunca, bunu düşünememiş olmak ilginç, düşünsene.
Sun Maid'den birisi, sinemaya gitmiş ve
"Raisinets, ilginçmiş." demiş gibi.
"Bizimkine benzer bir kuru üzüm ürünü yapıyorlar.
- Ama onlarınki daha popüler." - Evet.
"İnsan merak ediyor.
Onların yaptığının bizimkinden farkı ne?"
- Öyle devam ediyor. - Devam mı ediyor? Ediyormuş.
- Dahası var. - Evet.
New York 23. caddede, Gotham
Komedi Kulübündeyim, bir gece.
Ve bir şeye başlarken
ki sen iyi bilirsin
komik gelen fikirle başlarsın ve düşündüğün ilk şey:
"Bu işe yaramayacak. Çok salakça, gülünç bu."
Söylersin ve tepkilerini duyarsın. Gülerler ve dersin:
"İyi, demek komik bir şey varmış."
Gotham'da çalışıyorum işte bir gece
kuru üzümlerden bahsedip duruyorum ama bir yere varmıyor.
- Kuru üzümlerden bahsedip duruyorsun. - Evet.
Sonra on dakika sonra...
Bir şeyden bahsediyordum. Hatırlamıyorum ama
seyircilerden birisi bağırdı:
"Kuru üzümlere devam et!"
Hayatımda o andan daha iyi bir an olmadı.
Birisi, daha fazla üzüm şakası duymak istiyordu.
Hani balık tutarken ağ hareketlenir ya, öyle işte.
- "Bir şey tuttum" dersin. - Doğru.
Az önce bahsettiğimiz bir şeyi
- hatırlatsam olur mu? - Tabii.
Martinizing.
Ne demek olduğunu kimse bilmiyor.
Eskiden, ve belki hâlen, bir kuru temizleme türünün adı.
- Evet doğru. - Bildiğim tek şey bu.
Martinizing hakkında bir şaka yaptın sanırım.
O şakayı birçok komedyen yaptı Martin adında, kuru temizlemede
çalışan biri, tanınmak istiyor diye düşündük.
Ben de plastiğin içine koyup geri verdikleri şey o sandım.
Martinizing oydu. Benim Martinizing şakam buydu.
Bir saat içinde de alabilirsin şimdi de alabilirsin.
Bir saat beklemene gerek yok.
Hemen sana geri vereceğiz.
Martinizing beni de baştan çıkarmıştı.
Ve eski dostum
sen de tanırsın, George Miller bana derdi...
Evet, Tanrı onu korusun.
...derdi ki: "Bu, birinden duyduğum
en kötü şaka."
Ve benim şakam, çünkü bilmiyorum.
- Ne yaptığımı bilmiyorum. - Peki.
Dedim ki, "Martinizing işi nedir?"
Bilirsin genelde böyle başkalarız.
Bu kadar mı?
- Başlangıcı bu Jerry. - Tamam devam et.
İşi oraya götürdüm ve dedim:
"Bunu martinize ettirebilir misin?" Adam da dedi: "Tabii."
Dükkandan çıkarken onu duydum,
"Hey Marty."
- Şaka buydu. - Kötü değilmiş.
- Hayır çok fenaydı. Çok fena. - Bence kötü değil.
Ama o kadardı.
Şu anda çok ciddiyim ama
Televizyon endüstrisini değiştirmek istediğini biliyor muydun?
- Ama lütfen. - Neden?
Senin gibi birisi için geçerli bir soru.
Sıkıldığın ve başka hiçbir şey
düşünemediğin için mi yaptın yoksa.
Hayır. Öncelikle televizyonda olmak istedim.
O kolaydı. Kolay kısmıydı.
18, 19 yaşlarımdayken TV'de olmak istedim.
TV'ye nasıl çıkılır bilmiyordum.
- Öyle mi. - Sonra, üniversiteden sonra
TV izliyordum ve anladım: "Ah, TV'ye böyle çıkılıyormuş."
Los Angeles'a gidersin The Comedy Store'a gidersin
The Tonight Show'dan insanlar gelir Ve sen The Comedy Store'da görür
Ve seni Tonight Show'a koyarlar.
- Anladım. - Onu anlamıştım.
Endüstriyi değiştirmeye gelince...
- Değiştirmedim. Hayır, düşündüm ki... - Gerçekten mi?
...gerçekten komik bir şey görecekler
olayı kaçırıyorlar, ve ben Indiana'dan getireceğim komediyi dedim.
Kaç kilosun?
77 kilo.
78.
- Sen kaç kilosun? - 77 kiloyu birisi alkışladı.
Ödül istiyor.
"Jerry ile aynı kilodaysanız size lamba veriyoruz."
Kayak yapmayı seviyor musun hâlâ?
- Hâlâ kayar mısın? - Seviyorum.
- Bahsettiğin gibi, şeye... - Sen kayıyor musun?
Mecbursam kayarım.
- Gerçekten mi? - Evet.
Ailem kayağa gitmeyi seviyor, ben de onlarla gidiyorum.
Kayakların üzerindeyken kendi balına kayıyorsundur sanırım...
- Evet. - Bana çok ilginç geliyor.
Dave Letterman, tek başına kayak yapıyor.
Teleferiğe biniyorsun ve birinin yanına oturuyorsun...
...ve diyorlar: "Ne iş yaparsınız?"
- Sen ne diyorsun? - Satış.
Konu kapanmış mı oluyor?
- Hayır aslında kapanmıyor. - Evet.
Sohbete devam ediyorsun.
İnsanlarla tanışmayı sever misin?
Severim.
Çünkü teleferik ultra hızlı değilse
gideceğin yere varman günler sürebilir bilirsin.
Normal bir sohbet gayet de zevkli bir şey.
Çocukken en sevdiğin şeker neydi?
Reese's Peanut Butter Cups, hâlâ favorimdir.
Senin?
Raisinets.
Birisi şöyle dediğinde: "Bilmiyorum bence o çok Yahudi işi."
Ne demek istiyorlar?
Ben onu bilemem.
- Hiç öyle bir şey demedim. - Komik ve gergin bir an.
- S. Martin, Born Standing Up'ı okudun mu? - O kitabı çok severim.
- Çok severim. - O adamın, kariyerine verdiği
hesaplama, emek, çaba ve beyin gücü
bana kendimi küçük hissettiriyor çünkü tek yaptığım çıkıp:
"Indianalı kimse var mı?" demekti.
- Öyle yapardım. - Bu çok gülünç bir cümle.
Çok gülünç.
30 sene boyunca televizyonu kültürel olarak değiştirdin.
- Neden? - Kes şunu. Onu söylemeyi kes lütfen.
Neden yalan söyleyeyim?
- Çünkü doğru değil. - Doğru değil mi?
O zaman kim yaptı? Merv mi?
Dünyayı Merv mi değiştirdi?
O çok iyiydi.
- Fakat şey... - Televizyonu değiştirdin.
Daha iyi yaptın demeyeceğim bu arada.
- Peki kabul ediyorum. - Daha iyi yaptın demiyorum.
- Çıtayı alçak tutum. Biliyorum. - Çünkü insanların
yaptıkları soluk taklitler,
senin yaptığını taklit etmeleri
- açıkçası çok berbat. - Evet biliyorum.
Egzersiz olarak ne yapıyorsun? Egzersiz yapıyor musun?
Günde 7, 8 saat spor salonundayım.
Cincinnati Reds oyununa gittim.
- Çocukken takımımdı. - Öyle mi?
Joey Votto diye birisi var. Tanır mısın?
- Tabii Joey Votto'yu bilirim. İlk meydancı - İnanılmaz bir sporcu.
Stadyum tıklım tıklım ve burası kadar sessizdi.
Joey Votto geldi ve vurucunun bölgesine geçti
güverte yuvarlağının olduğu yere.
Orada bekleyip, sopayı sallıyordu ve dedi ki:
"Bu benim son sopam olacak." Ve bize dedi bunu.
Oturuyorduk yani ve dedik: "Peki Joey,
iyi şanslar."
Ve o dedi: "Oyuna geldiğiniz için çok teşekkür ederim."
Çok tatlı bir şeydi bence.
Neden geldiğimiz için teşekkür ediyor ki.
Çünkü iyi bir adam.
- Sana hiç oldu mu? - Evet oldu.
- Ciddi mi? - Joey Votto ile.
Yalan söylemiyorum.
Yalan değil. Bir ay önce Dodgers maçındaydım
ve Joey Votto...
- Uyduruyorum mu sanıyorsun? - Evet.
Uydurmuyorum.
George, sen oradaydın.
Joe Votto başlangıç kalesindeydi ve iyi koltuklardaydık...
şov dünyası işte.
Ve Joey Votto bana döndü ve dedi ki: "Selam Jerry, nasılsın?"
Ve ben... Kalbim yerinden fırladı aşırı heyecanlandım.
- Joey Votto kim olduğumu biliyor. - Evet.
Fakat benimki farklıydı.
Senin maceranı küçümsemek istemem.
Ama orada duruyordu
- oyun devam ediyordu... - Evet.
- Ağır sopa elinde... - Evet.
Ve şöyle gibiydi: "Montunu unutma
geldiğin için teşekkürler güzel bir akşamdı
- Çünkü oradaki sendin. - Hayır, benden değil...
Sence ilk sıra boyunca yürüyüp:
"Teşekkürler, siz de harikaydınız.
Alkışlarınız için sağolun." dedi?
- Sen Dave Letterman'sın, seni şapşal. - Fakat beyzbol bu...
beyzbol oyuncularının, seyircilere geldikleri için teşekkür etmesi gerekmez.
Hayır ama güzel bir andı.
Bence çok güzel.
Yastık satmaya çalışan MyPillow adamı konusunda ne düşünüyorusun?
O güçsüz...
- O yastığı dener miydin? - Evet denerdim.
- Bu adam bence... - O yastığı denerdim çünkü
- o yastıkları iki başkan da kullandı. - Evet doğru.
UNTUCKit gömlekteki adamdan daha mı sinir bozucu sence?
Evet.
O adama karşı hislerin var biliyorum. O adamı sevmiyorsun.
- Evet. - Ben de sevmiyorum.
Soho'ya doğru bakarken yüzünde o kendini beğenmişlikle.
Hayattaki en önemli sorunu:
"Pantolonun içine vermeden de güzel duran gömleği nereden bulurum?"
- Evet çünkü 5 kilo fazlam var. - Evet.
UNTUCKit budur: "Gömleğimi içine verebilirim ve şişmanım."
Çok fazla Raisinet yemiş.
Flex Seal ile de ilgileniyorum. TV'de gördün mü?
Adam boyu ikiye kesince oğlumun hoşuna gidiyor.
- Evet, onu seviyorum. - O da seviyor.
Sonra dışarı çıkıyor botla oraya buraya gidiyor
ve "Ya hoo" demek zorunda.
Kanıtlandı, Flex Seal onu boğulmaktan koruyor.
Flex Seal hakkında yedi dakikalık şakam var.
Hatırlıyor musun sana bir hediye göndermiştim
su geçirmezlik seti.
- Hatırladın mı? - Hayır.
Birçok şey güvenlikten geçemiyor.
Kimyasal maddeler yüzünden.
Evet, birçok şey 12. kata gelemedi.
Tamam.
- Arabalarından konuşalım. - Peki.
Sadece araba koleksiyonu yapmıyorsun aynı zamanda araba heveslisisin.
Bu arada, Comedians in Cars Getting Coffee programını izliyordum
ve iki şey düşündüm. Bir...
Bütçeyi düşürün deseler
arabadan mı kahveden mi kısarsın?
Arabalar hakkında ne bilmek istersin?
Seviyorum işte.
Bence insanlar, artık ortada olmayan
bu güzel ve ilginç objeleri kaçırıyor artık ortalarda değiller.
Sokaktaki arabalara bakınca göze çok sıkıcı geliyorlar.
Eski arabaları özlüyorum ve yapmak istediğim buydu.
"Arabalara bakmanın eğlenceli olduğu zamanları hatırlar mısın?"
- Evet. Her son baharda... - Evet.
...üç şirket de yeni arabalarını tanıtırdı
araba şovuna giderdik ve onları izlerdik.
Savaştan hemen sonra arabalara ilgim başladı.
İkinci Dünya Savaşı bittiğinde
Pontiaclar, Dodgeler ve yeni Chevroletleri görürdün
bugün onlara bakınca anlıyorsun
çok güzeller. Epey güzeller.
Nereye arabayla gitsek Harry ile hep bundan bahsediyoruz.
Nereye gitsen ya beyaz ya da siyah kutular görürdün
ve ya kare ya da dikdörtgen olurlardı.
Arabalar buydu.
Bu günlerde hangi arabayı kullanıyorsun?
Kiralık araba.
Havaalanından aldım.
Dairenden çıkıp, New York sokaklarında dolaşıyor musun?
Göçebe biri gibi durduğum için mi sordun?
Hayır, çıkıp gezmeyi seviyorum.
Hiçbir yere gidemezsin.
- Gidemez miyim? Peki. - Hayır.
Demek istediğim: "Aman Tanrım bak kim geliyor" derler.
Ne olmuş?
O yüzden, evimde mi kalmak istiyorum sanıyorsun?
Kalmam. İstediğim yere gidip, istediğimi yapıyorum.
İnsanlar seni rahatsız etmiyor.
New York'taki insanlar, sokakta sinir bozucu mu?
Değiller. Çok kibarlar.
Bir gününü anlat bana.
Nasıl geçer. Dave'in gününü istiyorum.
Herkes, kaçta kalktığını
bilmek istiyor.
Kalkınca ne yersin?
Onu bilmek istiyorum.
Mesela bugün
- saat 5.30'da kalktım. - Tamam.
Bunu bir yere yazmalıyım.
Ciddi mi?
Senine şunu konuşmuştuk.
Santa Monica'da oturuyorduk
bir şeyler göstermek için beni ilk oraya götürdüğünde
ben de diziyi yapmaya başlıyordum zor durumdaydım ve diyordum:
"Yazarlarımızdan beklediğimiz desteği alamıyoruz.
Kaliteli olması gereken
komedi yazarları, hiç de iyi değil."
Ve sen de dedin:
"İyi olsalar daha tuhaf olmaz mıydı?"
Sadece oturup aşırı komik şeyler yazsalardı.
O ne demek?
- Zor bir iş o. - Evet doğru.
Demek istediğin şey, kolay olmaması gerekiyor.
Bu bana, iyi ders olmuştu o zaman.
O konuda üzülmemeliyim. Durum böyle.
Bunda hiçbir problem yok.
TV izliyor musun?
- Ne izlersin? - Beyzbol izliyorum.
- Portlandia'a gelince... - O programı seviyorum.
En sevdiğim o.
Fred Armisen'i severim.
Fredi'in Texas taklidini
YouTube'da izledin mi?
Corpus Christi'de böyle Houston'da böyle konuşulur diye gösteriyor
Dallas'ta da böyle diye.
- Yapabiliyor da. Gördün mü hiç? - Hayır.
Harika bir şey, YouTube'da.
- Çok komik. - Evet.
Pekala.
Lütfen...
Bekle bir dakika, bitirdik mi?
Başka bir şeyim kalmadı.
- Evet, belli oluyor. - Evet.
Başlarken de bir şeyim yoktu.
Çok teşekkür ederim.
Ne yaptık bilmiyorum. Sen?
- Bu bizim büyük finalimiz. - Büyük finalimiz.
Eve sağ salim dönün millet.
Sevdiğiniz hiçbir grup dağılmasın inşallah.
Altyazı çevirmeni: Sinem Morgan